Waarom Ik Nog Steeds Boos Ben Over Jurassic World II

Image for post
Image for post

Vorig jaar in de zomer gingen Vin en ik op een warme zomeravond in Vlissingen naar Jurassic World: Fallen Kingdom. Ja, we hadden er voor kunnen kiezen om een van onze avonden te spenderen aan lekker lang tafelen, langs het strand lopen of romantisch te keuvelen in bed, maar in plaats daarvan zaten we met twee andere mensen in een bioscoop in Vlissingen tijdens ons romantische weekend.

We zijn inmiddels een jaar verder, en ik ben eigenlijk nog steeds boos over wat een kutfilm dat was. Dit is waarom.

Image for post
Image for post

Jurassic World was FUCKING gaaf.

Kijk, dat de eerste Jurassic Park een van de meest gave films ever is dat hoef ik jullie niet uit te leggen.

Zelfs als je niet zo van de sci-fi bent kun je er niet omheen dat deze Steven Spielberg klassieker met de ongeëvenaarde soundtrack van John Williams een revolutionair en sensationeel meesterwerk is.

Eentje die de tand der tijd fantastisch doorstaat trouwens; ik heb hem vorig jaar nog in de bios gezien voor het 25-jarig jubileum en let me tell you: It holds up.

Dus toen Jurassic World uitkwam, een modernere 2.0 versie van de franchise die doorborduurt op de dino’s, was ik heel enthousiast maar bezorgd. Ik ben absoluut geen filmsnob, Transformers I, Rampage en Pacific Rim zijn mijn lievelings, dus zo hoog zijn mijn standaarden niet, maar kon Jurassic Park worden omgetoverd in de moderne supersonische Jurassic World franchise?

Ja (in film I wel).

Want toen was Jurassic World I dus fucking gaaf, jongens. De herintroductie van een park vol met dinosauriërs (wat dan nu wel zou moeten werken), de charismatische Chris Pratt die van dino’s houdt zonder ze te vermenselijken in combinatie met de ijzige Bryce Dallas Howard die langzaam ontdooit, de reboot van de soundtrack, de prachtige beelden en de spanning wanneer de Indominus Rex precies doet waar Jurassic Park dino’s goed in zijn: Fucking shit up. En de mensen doen ook waar ze fucking goed in zijn: Denken dat ze alles onder controle hebben terwijl dat niet zo is.

Ik heb die film inmiddels al wel vier keer gezien, zo entertaining vind ik hem.

Des te harder kwam het aan toen Jurassic World: Fallen Kingdom absoluut afschuwelijk bleek.

Personages in Jurassic World II: The Worldening hebben nul charisma

Waar de karakters in Jurassic World I heus wel aan wat stereotypjes voldoen is in Jurrasic World alle sprankel en charisma uit de personages gezogen.

Chris Pratt -die normaal gesproken ALLES weet te redden met zijn looks & enthousiasme- is gereduceerd tot “Action Man.” Bryce Dallas Howard is “Pretty Lady” geworden.

En dan hebben we ook nog de “Money Hungry Business Man”, “de Child” en “The Nerd” en “The Hot Nerd Doctor.”

Niks voelt echt of authentiek, en als zelfs Chris Pratt zijn charisma kwijt is door hoe zijn personage is geschreven dan is het flinke ellende.

… Serieus, het enige moment dat je voelt dat je leeft is in de 30 seconden dat Jeff Goldblum in beeld is.

Image for post
Image for post

Het hoofdthema van Jurassic World: World Harder slaat helemaal nergens op

Het begin gaat op zich nog wel qua verhaal (power-hungry mensen gaan Indominus Rex DNA fixen op Island Nublar maar hebben Claire & Owen nodig voor het activeren van het tracken van de Velociraptors dus houden een mooi lulverhaal over een zogenaamde Dino Sanctuary wat uiteraard niet waar is, they want to sell dinos for money) maar met dat DNA bouwen ze een zogenaamde SUPERDINO.

Dat is waar het hele plot om draait: Er is een superdino gemaakt.

Die kan mensen VERMOORDEN.

Weet je hoe? Als je er met een lasertje op schijnt, zoals bijvoorbeeld zo’n rood lichtje van een geweer. Dat is zo’n ding waar je mensen in principe prima zelf mee kan vermoorden maar dat is natuurlijk een belachelijk idee.

En het is een SUPERDINO die alles kan, en daarom heel wenselijk is voor grote gemene dictators en grote gemene slechterikken.

En toch kan die dino je niet vinden als je achter een houten dingetje schuilt, en is die dino geobsedeerd met de kleindochter van een “John Hammond-type” opeten.

Wat trouwens ook zo belachelijk cliche wordt neergezet dat het bijna komisch is.

De themaatjes eromheen doen het ook niet echt lekker in Jurassic World: Extreme Jurassic

Er wordt een poging gedaan om diep te gaan, namelijk rondom het ethische en filosofische dilemma van klonen en het om het leven brengen van gevaarlijke dieren. Die we godverdorie zelf gemaakt hebben in dit scenario.

Niet dat ik door een T-rex opgevroten wil worden maar als ik die zelf in het lab gebouwd zou hebben en goh, dat blijkt niet zo’n goed idee, dan heb ik het er wel een beetje zelf naar gemaakt wanneer ik wordt opgevroten.

Ook wordt het karakter van Chris Pratt ineens een Velociraptor Whisperer op de manier waarop hij het juist niet was in Jurassic World I: Hij humaniseert en infantiliseert ineens de knettergevaarlijke beesten en er komt belachelijk veel emotie bij kijken voor het omgaan met koudbloedige gekloonde moord-machines.

Image for post
Image for post

Jurassic World: A World Gone Fatal lijkt zichzelf heel serieus te nemen…en soms is het net slapstick.

Een beetje goede actie film neemt zichzelf ook een beetje op de hak, vind ik. Dat vond ik in Jurassic World ook een van de leuke dingen: Die film slaat soms ook nergens op (mijn lievelingsscene is wanneer de Velociraptors met de Indominus kunnen communiceren omdat de Indominus OOK PART RAPTOR IS echt I LOVE IT zo over the top) maar Jurassic World: World Wide zit precies verkeerd op het spectrum.

Op de momenten dat ze de komische noot zouden moeten inzetten doen ze het niet, en op momenten dat ze best even serieus mogen doen ligt het er gelijk ZO driedubbeldik bovenop (de We Maken De Dino’s Dood scene) dat je er een beetje onpasselijk van wordt.

Maar de scene met de Indoraptor en de “Bounty Hunter” is echt net Peppie & Kokkie hoor jongens, is niet om aan te zien.

Image for post
Image for post

Godverdorie nu ben ik helemaal opgefokt. En er komt in 2021 een derde, en daar ben ik wel benieuwd naar want de dino’s zijn dan on the loose in de echte wereld.

Jurassic World: The World Is Not Enough. Toch dan wel weer zin in.

Written by

Writer & Self help junkie (32) with two books (2018, 2020) in Dutch bookstores. Personal stories (Dutch) and miscellaneous other articles (English).

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store