Image for post
Image for post
Mariet Mons

In de traditie van de afgelopen jaar ook nu weer een stukje met mijn belangrijkste lessen van 2020. Dat ik hopelijk maar nieuwe lessen opdoe in 2021.

Ik hou gewoon van hard werken (i.e. werkverslaafd)

Het afgelopen jaar behelsde een interessante tegenstelling: minder werken en meer werken.

Ik begon 2020 met het plan om minder te gaan werken zodat ik me meer kon richten op alle andere dingen: nog meer schrijven, misschien nog een podcast, misschien iets met comedy, whatever. Ik had niet volledig duidelijk wat allemaal, alleen dat ik wat tijd wilde vrijspelen voor alles waar ik geen tijd voor heb maar wel wil.

En dus ging ik vanaf 1 april van 0,8 naar 0,7 fte. Dat klinkt als een minimaal verschil, maar dat betekende wel een extra vrije dag elke twee weken die ik kon inzetten voor allerlei dingen. …


Image for post
Image for post

Dat kerst 2020 van een ander kaliber zou worden dat wisten we allemaal al, maar deze week serveerde ons toch nog even een extra plottwist: mijn schoonzusje werd vorige zondag ziek en testte een dag later positief op corona.

Na alle anekdotes die ik al had gehoord, en het verhaal van Tosca, was daar er in mijn directe omgeving een nieuw voorbeeld waarin je je nog zo keurig aan de regels kan houden met afstand houden en handen wassen en alle aanverwante zaken, maar je alsnog een coronabesmetting oploopt. …


Ik heb mezelf vrij lang met relativering en perspectief door 2020 gesleept, maar eind november begon ook mijn stressbestendigheid en zonnige dispositie een beetje te rafelen aan de randjes.

Ik dacht steeds vaker verlangend terug aan mijn 2019, met borrels, etentjes en zorgeloze uitstapjes naar drag queen shows en festivals. Mijn god, weet je nog? Volle theaters en dansen in een massa van zwetende lijven? En dat je gewoon je oma een kus kon geven, je moeder kon knuffelen en iemand die je voor het eerst ontmoette de hand kon schudden?

Goed, tel daarbij op dat ik per maand meer wanhoop voel over de horeca, kunst- en cultuursector en het onderwijs, dat ik steeds meer denk aan mensen met zieke naasten èn mensen die verder vereenzamen, en dat ik een soort rare huidhonger (sorry) lijk te ontwikkelen specifiek voor iedereen-die-niet-Vin-is, en je snapt dat ik het ook even allemaal niet meer zo zag zitten. …


Image for post
Image for post

Ik vind haar al-tijd lief.

Niet alleen als ze ‘s ochtends luid spinnend op mijn borst komt staan, of als ze als een stokstaartje tegen het raam ergens naar staat te kijken.

Niet alleen als ze zich parmantig op mijn schoot nestelt als ik aan mijn bureau zit te werken en uren bij me gaat liggen slapen zolang ik maar warme handen op haar zachte vacht heb liggen.

Niet alleen wanneer ze ‘s avonds als in bed lig te lezen op bed springt en tegen mijn been, of tussen mijn benen in gaat liggen slapen.

Ook als ze ‘s ochtends vroeg miauwend en krabbend bij de voordeur staat — ze heeft besloten dat ze desgevraagd het portiek in wil, maar daar gaan we niet aan beginnen, dat snap je. …


Image for post
Image for post

Elke avond, vlak voordat ik ga slapen, zie ik ze voor me.

Elke avond. Alsof ze mijn hoofd binnenkomen, een stoel pakken, en gaan zitten. Ik zie ze, ik voel ze.

Ze komen elke avond. ‘s Ochtends zijn ze wel weer weg, en stort ik me gewoon weer helemaal in mijn eigen leven. Mijn werk, mijn zelfhulpboeken, mijn huidige Sudoku verslaving (don’t ask, de corona doet gekke dingen met de mens).

Maar ik kan de klok er inmiddels op gelijk zetten dat ze ergens na het eten verschijnen. Ze verwachten niks, ze zijn er gewoon. …


Ik ben als adult nog nooit ergens zo gelukkig geweest als dat ik hier ben, in Den Haag, met Vincent, in ons huis in Bezuidenhout-West.

Het is niet het mooiste stuk van Bezuidenhout, ons stukje.

Waar in de rest van Bezuidenhout de klassieke woningen uit de jaren ’30 opvallen, met hier en daar een nieuwer rijtje huizen en een paar woontorens, bestaat Bezuidenhout-West vooral uit jaren ’70 en ’80-bouw.

Hier staan koop-, huur- en sociale woningen allemaal door elkaar, in portiekwoningen en rijtjeshuizen. Ik vind het hier zowel prachtig als pauper.

Vin kocht dit apartement 8 jaar geleden toen hij (het liefst met gierende banden) wegwilde uit Transvaal, waar regelmatig de politie weer eens drugsdealers in de boeien hadden geslagen. Toentertijd was hij consultant, dus dichtbij de stations en de snelweg was een belangrijke reden om voor dit huis op deze plek te gaan. Het balkon met middag- en avondzon, en de ruimte waren pluspunten. …


Image for post
Image for post

Why the story of Among Us is full of joy and inspiration

Do you know what a sleeper hit is? A sleeper hit is when a song, tv show, music album, movie, or other media product is not very successful upon its release, but later on, hits it big.

One of the best, boppiest examples of a sleeper hit is the song ‘Truth Hurts’ by Lizzo.

That song was out in 2017 and garnered very little attention at the time.

But Queen Lizzo kept on working, singing, and performing: I first spotted her myself laying vocal tracks for RuPaul’s Drag Race songs and appearing as a guest judge of the show in 2018. This means that even though I didn’t know her yet (I’m Dutch, we get your good stuff a little later), the woman was hustlin’. …


Image for post
Image for post
door Aline

Soms

Soms denk ik ineens: “ik moet een plan.”

Ja, want wat moet ik nou eigenlijk doen met mijn site en met Medium, en met Nederlands en Engels? Is het niet veel handiger als ik in het Engels ga schrijven op Medium, omdat hier een groot Engels publiek is? Maar ja mijn Self Help Hipster site is al bijna 10 (!!!!) jaar Engels, die kan ik toch niet nu ineens Nederlands gaan doen? En als ik dan op Medium en op mijn site in het Engels schrijf, waar schrijf ik dan mijn Nederlandse stukjes? …


Image for post
Image for post
“Vins gezicht toen ik hem vertelde dat we de hele vakantie Among Us zouden gaan spelen” — foto door Mariet Mons

“Laat me raden,” zegt Britt als ik Haley’s Comet Breakfast Club binnenstap. “Je hebt een Bikram yogales gedaan, je bent bij Kelly’s Expat Store geweest en nu kom je hier een Crack Egg halen.” Drie keer goed, die meid. Britt grijnst. “Ik ken je gewoon te goed.” Tevreden stap ik een kwartiertje later met mijn Crack Eggs weer op de fiets.

Ik baal ten tijde van de strengere maatregelen-aankondiging eventjes enorm van alles en iedereen. …


See, this is raw mango,” wijst P. me aan in de Indiaase supermarkt waar we samen staan.

Ik kijk totaal verbouwereerd naar de (in mijn ogen) doodnormaal uitziende mango in een kartonnen doos.

As opposed to the chemically manufactered mango in the Albert Heijn?” vraag ik enigszins sceptisch.

No seriously,” P. houdt vol. “It’s white on the inside and it’s very tangy, we use it the way some people use lemon or lime in their dishes.”

Ik pak de mango en bekijk hem met andere ogen; mijn scepsis is met P. altijd zeer kort als het om eten gaat: P. weet meer dingen over eten, kruiden en bereidingen in haar slaap dan dat ik na drie uur opgesloten met mijn favoriete kookboeken zou weten. …

About

Lianne

Writer & Self help junkie (32) with two books (2018, 2020) in Dutch bookstores. Personal stories (Dutch) and miscellaneous other articles (English).

Get the Medium app

A button that says 'Download on the App Store', and if clicked it will lead you to the iOS App store
A button that says 'Get it on, Google Play', and if clicked it will lead you to the Google Play store